ویترین
سلام
» کد های شماره ۴۱ کدهای جوا اسکریبت ,
» درونگرا هستید یا برونگرا؟
» حکمت یازدهم ؛ دوستی
» آیین معاشرت و دوست یابی
» حضرت امیر(ع) نوعی ناتوانی و بیدست و پایی است.
» چه کسی را به دوستی خود انتخاب نماییم؟
» پاسخ
» دوستی
» از دوستی با چه کسانی پرهیز کنیم
» چگونه جذاب شویم؟(٥)
» کلیپ موبایل(٤)
» بازیهای فلش(۳)
» » مدلهای جدید لباس عروس(۳)
» انواع اسکریپت(۳)
» » رازهای موفقیت(٢)
» قالب وبلاگ(٢)
» دوستی(٢)
» قالب(٢)
» دانلود بازی فلش (۱)
» درونگرا هستید یا برونگرا؟(۱)
» عکس زیبای طبیعت(۱)
» مجموعه ای فوق العاده از نوحه ها(۱)
» گالری عکس دختر خارجی سری(۱)
» » دکوراسیون اتاق خواب (( عکس و مطلب ))(۱)
» » مجموعه هفتم از عکس های متحرک با موضوع طبیعت(۱)
» » 660 پس زمینه موبایل(۱)
» » مجموعه کامل عکس اس ام اس(۱)
» » picture message pack 6 - اس ام اس تصویری(۱)
» » 7 دلیل برای ریزش مو در زنان(۱)
» » ماسک برای پوست چرب و جوش دار(۱)
» » به راحتی با عسل زیباتر شوید(۱)
» » چقدر دوست داشتنی هستید؟(۱)
» حروف خوشگل(۱)
» از دوستی با چه کسانی پرهیز کنیم(۱)
» چه کسی را به دوستی خود انتخاب نماییم؟(۱)
» حضرت امیر(ع) نوعی ناتوانی و بیدست و پایی است(۱)
» آیین معاشرت و دوست یابی(۱)
» حکمت یازدهم ؛ دوستی(۱)
ابتدا نيت كنيد
سپس براي شادي روح حضرت حافظ يك صلوات بفرستيد
.::.حالا كليد فال را فشار دهيد.::.
DOCTYPE HTML PUBLIC "-//W3C//DTD HTML 4.0 Transitional//EN">
آمار وبلاگ
تعداد بازدیدهای این وبلاگ:
|
Choose Level: |
+ کد های شماره ۴۰ کدهای جوا اسکریبت ,
پخش آهنگ با realplayer موجود در کامپیوتر
پخش آهنگ جدید طبق هر روز
+ کد های شماره ۴۱ کدهای جوا اسکریبت ,
با این کد می تونید درایوهای کاربر رو در سایت نشون بدید
+ درونگرا هستید یا برونگرا؟
درونگرا هستید یا برونگرا؟
1-ایا زود عاشق میشوید؟الف-بله ب-خیر
2- ایا زود عشقتان را فراموش میکنید؟الف- بله ب-خیر
3-ایا اهل انتقام هستید؟الف-بله ب- خیر
4-ایا دروغ گوی خوبی هستید؟الف-بله ب-خیر
5-یک از موارد زیر در نظر شما بدتر است؟ الف-هیچکاری نکنید و فقط خیالپردازی کنید. ب-از بقیه انتقاد کنید.
6-ترجیح میدهید که تصمیمتان؟الف-منصفانه باشد. ب-اصولی باشد.
7-یک جمع دوستانه کدام یک از موارد زیر برایتان مهمتر است؟الف-به نظر شما احترام بگذارند. ب-نظر همه به مورد اجرا گذاشته شود.
8-ایا اشنایانی دارید که با انها به گردش بروید؟الف-بله ب-خیر
9-ایا با غریبه ها در مهمانی به راحتی اشنا میشوید؟الف-بله ب-خیر
10-ایا از چهارشنبه شب برنامه ی اخر هفته ی خود را میدانید؟الف-بله ب-خیر
11-در یک رستوران اگر غذا بد باشد ان را پس میفرستید؟الف-بله ب-خیر
12-وقتی اشتباهی میکنید:الف-از ان می گذرید. ب-روی ان پافشاری میکنید.
13-کدامیک را ترجیح میدهید؟الف-امتحان تشریحی ب-امتحان تستی
14-کدامیک نابغه ترند؟الف-البرت انیشتن ب-ویلیام شکسپیر
15-کدامیک از درسها را ترجیح میدهید؟ الف-ریاضیات ب-فلسفه
16-کدامیک را در مورد خود بیشتر می پسندید؟ الف-انسانی قوی و بااراده ب-انسانی باهوش
17-ایا به عشق در نگاه اول اعتقاد دارید؟الف-بله ب-خیر
18-ارتباط سازنده نیازمند چه شکلی از تفاهم است؟الف-از سوی شما ب-از طرف مقابل و شما
19-ترجیح میدهید که خودتان بمیرید یا ده نفر دیگر به طور تصادفی در ده نقطه ی دنیا؟الف-ده نفر دیگر ب-خودم
20-پس از اینکه مدتی با گروهی بودید:الف-انها بیشتر تحت تاثیر رفتارها و تکیه کلامهای شما قرار میگیرند. ب-شما بیشتر تحت تاثیر رفتار های انها قرار میگیرید.
21-ایا به فال اعتقاد دارید؟الف-بله ب-خیر
22-از اینترنت بیشتر به چه منظور استفاده میکنید؟الف-جستجو و دریافت اطلاعات ب-چت ایمیل و ارتباطات اینترنتی
23-ایا فراموش میکنید وسایلتان را کجا گذاشته اید؟الف-بله ب-خیر
24-ایا اهل حل کردن جدول و معما هستید؟ الف-بله ب-خیر
25-ترجیح میدهید پس از مرگ ؟الف-فراموش شوید. ب-با نفرت از شما یاد شود.
امتیازات:
تمام پاسخهای مثبت 5 امتیاز و پاسخ های منفی 3 امتیاز دارند.
(5_الف-5 ب-3)(6_الف-3 ب-5) (7_الف-3 ب-5)(12_الف-5 ب-3) (13_الف -3 ب-5)(14_الف-3 ب-5)(15_الف-5 ب-3)(16_الف-5 ب-3)(18_الف-3 ب-5)(19_الف-3 ب-5)(20_الف-5 ب-3) (22_ الف-5 ب-3)(25_الف-5 ب-3)
90امتیاز به بالا
شما فردی برونگرا بااراده ی قوی هستیدو ترکیب این دوصفت با یک دیگر به این معنی است که با مردم بسیار خوب رفتار میکنید و در عین حال اجازه نمی دهید فرصتهای خوب به هیچ قیمتی از دستتان برود.باید به شما تبریک گفت!شما فردی جذاب, با شخصیت,بااعتماد به نفس و قوی زیر بار مشکلات هستید.استعدادهای خلاق و خارق العاده ای دارید هرچند که غالبا بجای منطق و عقل به حرف دلتان گوش میکنید.باوجود جاه طلب بودن روحیه بانشاط شما می تواند دوستان زیادی را به دورتان جمع کند.
90 امتیاز به پایین
شما فردی درونگرا و تقریبا منزوی هستید.از ترکیب این دوصفت شخصیت پسندیده ای در نخستین دیدار به دست اید ولی باید بدانید که در بلند مدت دیگران نسبت به این رفتارها واکنش نشان خواهند داد.این درون گرایی شخصیتی جذاب و زیبا به شما داده است.سکوت و ارامش چهره ی شما به دیگران نیز ارامش میدهد اما خیلی وقتها این سکوت فرصتهایی را از شما گرفته که می توانسته در زندگیتان تاثیراتی سازنده داشته باشد. دیدتان را به زندگی مثبت کنید و باتقویت اعتماد به نفس شادابی را به خود و زندگیتان هدیه دهید.درست است که برونگراها شخصیتی متفکر و اصولی دارند اما همیشه این تفکرات ره به سر منزل مقصود نمی برند.!
+ حکمت یازدهم ؛ دوستی
حکمت یازدهم ؛ دوستی
دوستی
حکمت یازدهم
وَقالَ (ع) : أَعْجَزُ النّاسِ مَنْ عَجَزَ عَنِ اکْتِسابِ
الاْءِخْو'انِ، وَأَعْجَزُ مِنْهُ مَنْ ضَیَّعَ مَنْ ظَفِرَ بِهِ
مِنْهُمْ.
اَعجَزُ: ناتوانترین
مَن: کسی که
عَجَزَ: ناتوان شد
عَنْ: از
اِکتِساب: به دست آوردن
اَلاءِخوان: برادران
ضَیَّعَ: تباه ساخت، ضایع کرد
ظَفِرَ: پیروز شد (در ایجاد برادری)
بِهِ (بِ + ه): به + او (دوستی که پیدا کرده بود)
مِنهُم (مِنْ + هُم): از + آنها
ترجمه: ناتوانترین مردم کسی است که از دوستیابی
ناتوان باشد، و ناتوانتر از او کسی است که دوستی را، که
به دست آورده، از دست بدهد.
معنی کسب اخوان
اخوان، ظهور در معنای برادران دینی و یا دوستان راستین
دارد.و منظور از کسب کردن اخوان، برقراری ارتباط با مردم
از طریق مکارم اخلاق برای به دست آوردن دوستانی مناسب
و برادران دینی لایق از میان آنهاست؛ دوستانی که حدّ
برادری را نگه دارند و در حفظ حقوق اخوّت پایدار باشند.
اصولاً حقیقتِ دوستیِ راستین، جز حالت برادری نیست و دوستان
خوب برای هم، مانند برادران دلسوز هستند.
تأثیرگذاری دوست در زندگی
گاهی یک دوست خوب باعث میشود راه صد ساله را یک شبه
بپیماییم؛ چرا که بهترین الگوی رفتاری برای انسان کسی
است که به او علاقه دارد، رفتارش را میپسندد و سعی در
شباهت یافتن به او مینماید. پس اگر یک دوست اینگونه
تأثیر گذار است، باید بسیار دقت کنیم تا گرفتار دوستی نشویم
که دستاورد صدساله را یک شبه تباه کند.
از این رو، گفته شده است : دوست تو همچون وصلهای برای
پیراهن توست؛ بنگر که پیراهنت را با چه وصله
میکنی.همانگونه که بین وصله، با خودِ لباس، در رنگ و
جنس باید همخوانی باشد، بین ما و دوستانمان هم باید سنخیت
باشد و قبل از هر چیز، آنها را ارزشیابی نمود.
نقش حسن معاشرت در دوستیابی
در دوست یابی، حسن معاشرت اهمیت بسیاری دارد. چه بسا
سبقت گرفتن در سلام و تحیت بر دیگران، دیدار با آنها به
هنگام سلامت و عیادتشان در زمان بیماری، موجب یافتن
دوستانی صمیمی شود. در واقع، دوست خوب خود به خود به
دست نمیآید؛ بلکه باید سعی در یافتن آنها و سپس ارتباط با
آنها نمود. اما دوستانی که بدون دقت و یا با چند لحظه
برخورد پیدا میشوند، معلوم نیست چگونه دوستانی خواهند بود:
راهزناند یا راهبر؟
نکته
همانگونه که مال به دست آمده، نیاز به نگهداری دارد،
دوست به دست آمده هم با حسن رابطه، محبت نمودن و حفظ
روابط باید نگهداری شود.
دوست، زینت و ثروت است
امام صادق (ع) فرمود: « لکُلِّ شَیءٍ حِلیَةٌ و حِلیَةُ
الرَّجُل أَوِدّاؤُه ؛ برای هر چیزی زیوری است و زیور
مرد، دوستان ( صمیمی) اوست».
ابن اعرابی گوید: سوگند به جان خودت که ثروت جوانمرد،
اندوختة پسندیدهای نیست؛ بلکه برادران با صفا اندوختههای
پسندیدهترند. دوستیابی به شیوههایی مثل خوشرویی، حسن
رفتار و اخلاق خوب نیازمند است. این امور، با کمی سعی و
دقت حاصل میشوند؛ ولی آسانتر از آن، از دست دادن اوست؛
چون یافتن دوست به هر حال با زحمت همراه است. اما نباید
از نظر دور داشت که منظور از یافتن دوست، تنها ارتباط با هر
کس و دوستی با دیگران نیست؛ بلکه ارتباطی دو سویه است
که باید تا حدّ برادری برسد. نتیجه آنکه اگر بدون دقت و
شناخت، با هر کس ارتباط داشته باشیم، تأثیرات روحی و
اخلاقی دوستان ناباب، ما را از خطر انحراف بینصیب
نمیگذارند.
دوست واقعی
مرحوم فیض کاشانی نقل کرده است: دو نفر با هم دوست
بودند. یکی از آنها که گرفتار هوای نفس شده بود، به دوستش
گفت: من گرفتار چنین مرضی شدهام؛ تو میتوانی از رفاقت
با من صرف نظر کنی. دوست او گفت: به جهت این گناه
روحی، من دوستیام را با تو قطع نمیکنم. سپس با خدا عهد
بست که تا هنگام رهایی دوستش از هوای نفس، چیزی نخورد و
نیاشامد. روزها گذشت و او پیوسته از خدا میخواست که دوستش
را نجات دهد، و هر روز از شدت غم و گرسنگی لاغر میشد؛ تا
اینکه پس از چهل روز دوستش به او خبر داد که به خاطر تو،
خدا مرا از این مرض نجات داده است. او هم خوشحال شد و
روزهاش را شکست.
+ آیین معاشرت و دوست یابی
آیین معاشرت و دوست یابی
توسط : mdiimd
|
اهمیت معاشرت در زندگی انسان: هر انسان بر اساس تمایل فطری خود از ایام کودکی تا روزگار پیری نیازمند معاشرت با دیگران است. او از تنهایی رنج می برد. از این جهت می کوشد تا همدم و یار مناسبی برای خود برگزیند تا انیس و مونس او در ایام خلوت باشد. دوست عاقل و وفادار یکی از بهترین سرمایه های زندگی است زیرا علاوه بر اینکه ماییه ی الفت و آرامش آدمی است، می تواند او را در بسیاری از امور مادی و معنوی یاری کند و شخصیت اصیل وی را تقویت نماید و استعدادهای نهفته اش را آشکار سازد. به عکس دوست جاهل، مانع رشد و ترقی، قابلیت های فطری آدمی شده و معاشرت با او سبب ناراحتی و ملالت خاطر است.قالَ علی بن موسی الرضا (ع) :« صَدیقُ الجاهلِ فی تَعَبٍ»[1]« کسی که رفیق جاهل دارد، همواره در رنج و ناراحتی است».روانشناس معروف آمریکایی، «دیل کارنگی» می گوید : این جمله را در ذهن خود به خود تلقین کنید : « نیک بختی من، شادی من، عواید من، بستگی من، بستگی به هیچ چیز ندارد، مگر به مهارتی که در شیوه ی معاشرت با مردمان به کار می برم».[2]
1 بحار الانوار، جلد78،ص325 2 2 آیین دوست یابی، ص63 موضوع انتخاب دوست، یکی از مسائل حساس و سرنوشت ساز در اجتماع انسان هاست. این عامل پر اهمیت پس از اراده ی آدمی، از مهم ترین عوامل شخصیت او محسوب می شود که اگر به آن توجه نشود، زیان های جبران ناپذیری را به همراه خواهد آورد، به طوری که خاطره ی تلخ آن ممکن است تا پایان عمر در روح آدمی بماند و او را آزار دهد. یکی از دانشمندان گوید:« وقتی بخواهیم یک اسب یا حیوانی را بخریم درباره ی اصلت نژاد و طرز تربیت آن تحقیقات زیادی به عمل می آوریم. آیا بهتر نیست که در انتخاب دوست و رفیق همین قدر دقت به عمل آوریم ؟ آیا دوستان ما به اندازه ی یک حیوان اهلی در زندگی ما تأثیر ندارند ؟»1. تأثیرپذیری دوست به حدی است که اگر آدمی در شناخت کسی درمانده شود، باید به اخلاق دوستانش نظر افکند. اگر آن ها پیرو آیین الهی باشند، او نیز پیرو آیین خداست. اگر آن ها بر آیین الهی نباشند، او نیز بهره ای از آیین حق ندارد. چه اینکه هر کسی به وسیله ی همنشینانش شناخته می شود و به یاران و دوستانش منسوب می گردد.« سنت بوو» می گوید :« به من بگو چه اشخاصی را می پسندی تا بگویم تو خود کیستی و از هوش و ذوق و اخلاق چه مایه داری !»1. از امام رضا (ع) درباره ی خوشی دنیا سؤال شد. فرمود: وسعت منزل و فراوانی دوستان.2 این مطالب برگرفته از کتاب « آیین زندگی از دیدگاه امام رضا (ع) » و « مجله ی تربیت» در ارتباط با درس همدلی و همراهی ، کتاب دین و زندگی 1 می باشد.
1 در آغوش خوشبختی،ص66 4 1 راز خوشبختی 2 بحار الانوار، جلد76، ص152 |
+ حضرت امیر(ع) نوعی ناتوانی و بیدست و پایی است.
حضرت امیر(ع) نوعی ناتوانی و بیدست و پایی است.
هم دوست یافتن، «هنر»است، هم دوست نگه داشتن، هم دوستیهایتعطیل شده و به هم خورده
را دوبارهپیوندزدن و برقرار ساختن. علی(ع) میفرماید:
«اَعجَزُ الناسِ مَنْعَجَزَ عَن اکتسابِ الأخوان، وَ اعجزُمنه مَنْ ضَیَّعَ مَنْ
ظَفَرَ بِهِمِنهم»(1)
ناتوانترین مردم کسی است کهاز دوستیابی ناتوان باشد. ناتوانتر ازاو کسی است که
دوستانِ یافته را از دستبدهد و قدرت حفظ آنها را نداشته باشد.
تأمل در اینکه چه خصلتها و برخوردهاوروحیه هایی سبب می شود انسان، دوستانخود را از
دست بدهد و تنها بماند، یاآنکه از آغاز، نتواند دوستی برای خویشبگیرد، ضروری است.
سعدی گفته است:«دوستی را که به عمری فراچنگ آرند،نشاید که به یک دم بیازارند.»همرنگ
و هماهنگدوستان هر کس، مبنای قضاوت دیگراننسبت به اخلاق و شخصیت و افکار او
است.بعلاوه، تأثیرپذیری انسان از دوستان،در سنین مختلف، چه کودکی، چه جوانی و چهحتی
میانسالی، بسیار است. از این رو دقتدر گزینش «دوستِ موافق»، به سلامتاخلاقی و
رفتاری انسان کمک می کند. بهفرموده حضرت علی(ع):
«الصّاحِبُکالرُّقعَةِ فاتَّخِذْهُمشاکِلاً»(2)
دوست، همچون وصله جامهاست، پس آن را هم شکل و هم سان با خودتبرگزین.
ارتباط قلبی و درونی میانانسانها، به پیوندهای اجتماعی و بیرونیمی انجامد. روابط
اجتماعی هم، در روحیاتو اخلاق افراد، اثر می گذارد. بنابراین،آنان که به تعالی فکر
و سلامت اخلاق وتهذیب نفس و تکامل شخصیت خویش علاقهمندند، ناگزیر باید در انتخاب
دوست،«معیارهای مکتبی» را لحاظ کنند و بهآنچه از دوست «می گیرند»، اهتمام
ورزند.اینکه گفته اند:
تو اول بگوبا کیان زیستی پس آنگه بگویم که توکیستی پس آنگه بگویم که توکیستی پس
آنگه بگویم که توکیستی پس آنگه بگویم که توکیستیپس آنگه بگویم که توکیستی نشان
دهنده معیارِ «دوستان» درارزیابی شخصیت یک فرد است که مردم نیزآن را در داوریها و
ارزیابیهای خویش بهکار می گیرند.
این سخن زیبای حضرترسول(ص)، خواندنی و شنیدنی است:
«مَثَلُ الجلیسِ الصّالحِ مَثَلُالعَطّارِ، اِنْ لم یُعْطِکَ مِنْعِطرِهِ اصابَکَ
مِنْ ریحِهِ و مَثَلُالجلیس السّوءِ مَثَلُ القَیْنِ اِنْلم یُحْرِقْ ثوبَکَ
اصابَکَ مِنْریحِه»(3)
مَثَلِ همنشین شایسته وخوب، مثل عطّار است، که اگر از عطر خودشهم به تو ندهد، ولی
از بوی خوش او به تومی رسد، و مَثَل همنشین بد، همچون کورهپز آهنگری است که اگر
لباس تو را هم(جرقه های آتش کوره) نسوزاند، ولی بویکوره به تو می رسد!
این همان سرودهحکمت آمیز سعدی است، در مورد گِل خوشبویدر حمام، که در اثر همنشینی
با گُل،معطّر می شود و از «کمال همنشینی» بهرهمی برد، «و گرنه من همان خاکم که
هستم!...»دوست شایستهدر منابع دینی، در اینکه «دوست خوب»کیست؟ و با چه کسانی باید
دوستی و موّدتداشت و از معاشرت و همنشینی چه کسانیباید پرهیز کرد، و ... احادیث
بسیاریاست، با رهنمودهای کاربردی و جالب.
آنان که به تعالی فکر و سلامت اخلاق وتهذیب نفس و تکامل شخصیت خویش علاقهمندند،
ناگزیر باید در انتخاب دوست،«معیارهای مکتبی» را لحاظ کنند و بهآنچه از دوست «می
گیرند»، اهتمامورزند.
آیین دوستی عبارت است از:آراستن دوست، یاری رساندن، قدرشناسبودن، تقویت کردن،
همکاری داشتن و درراه دوست، فداکاری و خدمت کردن.
درصدد بررسی و نقل این گونه احادیثنیستیم، اما در قلمرو بحث از آدابمعاشرت با دوست
و آیین دوستی، توجه بهنکاتی که به عنوان صفات دوست خوب مطرحشده است، ضروری است.
همان معیارها، حاویدستورالعمل چگونگی معاشرت هم هست. بهعنوان نمونه به یکی از این
روایات،اشاره می کنیم.
امام حسن مجتبی(ع) دربستر بیماری بود و پس از آن مسمومیت کهبه شهادتش منجر شد، در
دیداری که جُناده(از اصحاب وی) با حضرت داشت، امام چنینتوصیه فرمود:
«اِصْحَبْ مَنْ اِذاصَحِبْتَهُ زانَکَ، وَاِذا خَدِمْتَهُصانَکَ وَ اِذا اَرَدْتَ
منه مَعوُنَةًاَعانکَ و ...»(4)
«با کسی همنشینی ومصاحبت و دوستی کن که:
1ـ هرگاه با اوهمنشین شدی، مایه آراستگی تو باشد،
2ـ آنگاه که خدمتش کنی، تو را نگهبانباشد،
3ـ هرگاه از او یاری خواستی،کمکت کند،
4ـ اگر سخنی گفتی، تو راتصدیق کند،
5ـ اگر (بر دشمن) حملهبردی، قدرت وصولت تو را بیفزاید،
6ـاگر دستت را به فضل و نیکی دراز کردی، اوهم دست، پیش آورد،
7ـ اگر در تو (وزندگیت) رخنه ای پدید آمد، آن را برطرفسازد،
8ـ اگر از تو نیکی دید، آن را درشمار و حساب آورد،
9ـ اگر چیزی از اوطلبیدی، عطا کند،
10ـ و اگر تو ساکتبودی (و چیزی نخواستی) او آغاز کند (ونیازت را برطرف سازد).
علی(ع) میفرماید: «حق برادر دینی خود را بااتکّاءِ به رابطه ای که میان تو و اواست،
ضایع مکن، چرا که هرگز، کسی کهحقش را ضایع و تباه کرده ای، برادر تونیست».جلوه
دوستی کامل وراستین، در موّدت قلبی، حفظ حرمتها،مراعات حقوق،
یاری در هنگام نیاز ومساعدت در وقت گرفتاری است
و بدوناینها ادعای دوستی پذیرفته نیست.
ازهر چیز، تازه اش را انتخاب کن و از دوست،قدیمی اش را.
از نشانه های بزرگواریانسان، حفظ دوستان قدیمی است.اینها اوصاف کسی است که شایسته
رفاقتودوستی از دیدگاه امام مجتبی(ع) است. ازاینها برمی آید که آیین دوستی عبارت
استاز: آراستن دوست، یاری رساندن، قدرشناسبودن، تقویت کردن، همکاری داشتن و درراه
دوست، فداکاری و خدمت کردن.
ازسوی دیگر، اگر در سخنان ائمه از دوستیبا بعضی نهی شده، آنها نیز به عنوانصاحبان
«رفتار ناپسند» محسوب می شوندکه در قلمرو آیین دوستی نمی گنجد، ازقبیل: عیبجویی،
نابخردی، کینه توزی،پرتوقّعی، کم ظرفیّتی، بددهانی وبدزبانی، بی تقوایی، لجاجت و
ستیزهجویی، شوخیهای بیجا و آزاردهند،خودپسندی و بدرفتاری و از این دستخصلتها و
رفتارها. اینها، هم موجب کاهشدوستان و سستیِ دوستیها می گردد، و همشیوه های ناپسند
در معاشرت با دوستاناست که باید از آنها پرهیز کرد.
دوستیحدّ ومرزی دارد که باید آن حریم حفظ و آنحق، ادا شود. امام صادق(ع) در سخن
بلندیاین حدود و حقوق را بیان فرموده، میافزاید: مراعات این حدود، در هر کس بود(همه
اش یا مقداری) او دوست است، و گرنهنسبت دوستی و صداقت به او نده. این پنجنکته عبارت
است از:
اول: آنکه نهان وآشکار دوست، برای تو یکسان باشد.
دوم:آنکه زینت تو را زینت و آراستگی خودشببیند و عیب و نقصان تو را عیب خویشبشمارد.
سوم: اگر به ریاست و ثروت وپست و مقامی رسید، این پست و پول، رفتاراو را نسبت به تو
عوض نکند.
چهارم: اگرقدرت و توانگری دارد، از آنچه دارد نسبتبه تو دریغ و مضایقه نکند.
پنجم: (کهجامع همه آنهاست) اینکه تو را درگرفتاریها، رها نکند و تنها نگذارد.(5)
آری ... اینهاست آیین دوستی و برادریدینی.
جلوه دوستی کامل و راستین، درموّدت قلبی، حفظ حرمتها، مراعات حقوق،یاری در هنگام
نیاز و مساعدت در وقتگرفتاری است و بدون اینها ادعای دوستیپذیرفته نیست.
امام علی(ع) می فرماید:مردم، جز با امتحان و آزمایش شناخته نمیشوند. پس همسر و
فرزندانت را در حال غیبتو نبودنت امتحان کن، و دوستت را درمصیبت و گرفتاری، و
خویشاوندان خود راهنگام نیازمندی و تهیدستی ... «وَصَدیقَکَ فی مُصیبَتِکَ».(6)دوست
بی عیب؟!واقعگرایی در همه مسایل، پسندیدهاست،از جمله در دوستیابی و دوست گزینی.
بعضیها چنان آرمانی فکر می کنند کهازواقعیتهای ملموس و عینی فاصله می گیرندو در
عالم خیال و ذهن، سیر می کنند.«دوستِ بی عیب» از این گونه آرمانهایدست نیافتنی است.
البته باید کوشیدتا حد امکان و توان، در دوستیها سراغافرادی رفت که که نقطه ضعف
کمتری داشتهباشند و اگر بی عیب باشند، چه بهتر. ولی... آیا انسان بی عیب (غیر از
معصومین) میتوان یافت؟ هر کس در موردی ممکن استنقصان و نقطه ضعفی داشته باشد.
همانطور که طالبانِ همسر ایده آل و صد در صدبی عیب و نقص، مجرد و بی همسر می
مانند،آنان هم که در پی دوستِ صد در صد بی ضعفباشند، تنها می مانند. این حقیقت،
بهعنوان توجه به یک واقعیتِ عینی در کلاممولا علی(ع) این گونه آمده است:
«مَنْلم یُواخِ الاّ مَنْ لا عَیْبَ فیهِقَلَّ صدیقُهُ»(7)
کسی که بخواهد جزبا افراد بی عیب دوستی و برادری نکند،دوستانش کم خواهند
شد.نکاتدیگر ...در باب دوستی،گوهرهای فراوانی در گنجینه های حدیثیما نهفته است که
در این مختصر، مجال بسطسخن نیست. برای اینکه از آن محتواهایسودمند و کاربردی بی
بهره نباشیم، دراینجا فهرستی از نکات دیگر که در آییندوستی باید به کار بست، می
آوریم کهبرگرفته از احادیث این موضوع است:
*از هر چیز، تازه اش را انتخاب کن و ازدوست، قدیمی اش را.
* از نشانه هایبزرگواری انسان، حفظ دوستان قدیمیاست.
* بهترین دوستان، آنانند که درنصیحت و خیرخواهی، سازشکاری و مصانعهنمی کنند،
عیبهایتان را به شما میگویند، در کارهای اخروی کمک کارشمایند، شما را از گناهان باز
می دارند،و از لغزشهای شما چشم می پوشند.
* دوستخود را خیلی عتاب و سرزنش نکنید که«کینه» می آورد.
* بدترین دوستان،آنانند که دوستی آنان، شما را به تکلف ورنج و زحمت بیندازد.
* دوست واقعی کسیاست که عیب دوست خود را در نهان به خودشبگوید، نه در آشکارا و نزد
دیگران.
*هرگاه با کسی دوست شدید، از نامش، نامپدرش، نام قبیله و شهر و دیارش بپرسید،که این
گونه کسب شناختها نشانه صدق دردوستی است.
* هرگاه به دوستی علاقه ومحبت داشتید، آن را ابراز کنید و به اوبگویید، که موجب
افزایش محبت و علاقهمندی می شود.
* آنچه از دوست می رسدتحمل کنید، تحمل و بردباری، عیبها را میپوشاند.
* برادران و دوستانتان رانسبت به هر خطا مؤاخذه و محاسبه نکنید،که دوستانتان کاهش
می یابند.
*خداوند، تداوم دوستیها را دوست می دارد.پس بر دوستیهای خود، استمرار بخشید.
*با کسانی که صرفا از روی طمع یا ترس یاتمایلات یا برای خوردن و نوشیدن با شمادوست
می شوند، دوستی نکنید. در پی یافتندوستانِ باتقوا باشید!
* محبت و دوستیخود را بیجا و بی مورد صرف نکنید، که اینگونه دوستیها در معرض گسستن
است.
پایان این نوشته را با حدیث جالبی ازامیرالمؤمنین(ع) قرار می دهیم که ما رابه
مراعاتِ حقوق دوستان و برادران دینیفرا می خواند و از زیر پا گذاشتن حقوقآنان به
بهانه دوستی و خودمانی بودن،نهی می کند. علی(ع) می فرماید: «حق برادردینی خود را با
اتکّاءِ به رابطه ای کهمیان تو و او است، ضایع مکن، چرا کههرگز، کسی که حقش را ضایع
و تباه کردهای، برادر تو نیست:
«لا تُضیعَنَّحَقَّ اَخیک اِتکّالاً عَلی مابَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ، فانّه لَیْسَلَکَ
بِاَخٍ مَنْ اَضَعْتَحَقَّهُ»(8)
قدر دوستیها و پیوندهایعاطفی و دوستانه را بدانیم،
ازدوستان صادق و وفادار و پاک و پرهیزکار،دست برنداریم،
چراغ محبت را در دلهایخویش، روشن و شعله ور نگاه داریم،
اززخم زبان و کلمات تحقیرآمیز و برخورددشمنی برانگیز با دوستان برحذرباشیم،
«آیین دوستی» را بشناسیم و بهکار بندیم
+ چه کسی را به دوستی خود انتخاب نماییم؟
چه کسی را به دوستی خود انتخاب نماییم؟
چه کسی را به دوستی خود انتخاب نماییم؟
خپروونکى: ن. حمید
دوشنبه, 06 October 2008 11:19
برگردان و تلخیص: نقیب الله حمید
در زندگی اجتماعی انسان بالطبع نیازمند تنیدن رشته
دوستی با دیگران است و هر کس که در هر محیط و ساحه
کار و درس خود یاری و همدمی می داشته باشد و با
ایشان محبت می ورزد و دست دوستی را با وی می دهد.
و آنچه در گزینش دوست مهم است باید در حین تنیدن
رشته دوستی مورد دقت قرار گیرد، همانا شناخت دقیق
شخصیت دوست است و آنانی که می خواهند در زندگی خود
دوستی داشته باشند بایست در وهله نخست همان شخصی
که او را به دوستی می گیرند بشناسند، که آیا ایشان
نیک عمل، نیک اخلاق و نیک عقیده و اندیشه است؟ و
آیا در دوستی خود مخلص و دور از اغراض منفی و
ناشایسته و سود خواهی شخصی خود است یا هدف شوم و
ناشایسته در دوستی دارد؟ و آیا دوست گرفتن آن،
وسیله راحت و آرامش، سعادت و خوشبختی، نیک عملی و
اصلاحگری برای تو قرار می گیرد، یا مایه نا آرامی
و ناکامی و انحراف فکری و عقیدتی و اخلاقی و... می
شود؟
پس از سنجش و نگاه ژرفا به این موضوعات، به عقد
پیمان دوستی مبادرت صورت گیرد. اگر بی در نظرداشت
اخلاق، فکر و عمل و عقیده و بدون آنکه جانب مقابل
خود را درست بشناسیم، اقدام به گزینش آن به حیث
دوست نماییم، شاید در آینده رو به انحراف خواهیم
برد و انگشت ندامت را به دندان خواهیم گرفت.
گونه های دوست به اعتبار اغراض دوستی و اعمال و
اخلاق دوست:
دوست را با درنظرداشت اغراض دوستی و اعمال چنین می
توان رده بندی نمود:
اول- دوستی است که پای بند نماز و روزه است و لباس
صالحان را به تن دارد ولی این اعمال حسنه و این
ظاهر نمایی را دام قرار میدهد برای به دست آوردن
مال و مقام در دنیا و باطنش این عمل ظاهرش را
تکذیب می نماید و اگر با چنین اشخاص پیمان بسته
شود وفا داربر آن نمی باشند و اگر معامله یی با
ایشان صورت گیرد، در ان خیانت می ورزند، بناء از
دوستی با اینگونه مردم اجتناب شود.
دوم- دوستی است که در معامله خود صادق و امین باشد
و در دوستی خود مخلص باشد، لکن پای بند فرایض الهی
نباشد و نماز نخواند و روزه نگیرد و... این گونه
دوست بر ایمان و عمل انسان اثر منفی می اندازد،
بناء نبایست با این طیف مردم دوستی نمود.
سوم- نوعی دیگر اشخاصی هستند که نیک عمل، عابد،
صادق در معامله و داد و ستد باشند، ولی خوشگذران،
عیاش و شهوت پرست باشند و زبانش همواره با نام
گرفتن مال و زن تازه و پرطراوت باشد، از این نوع
دوست نیز دوری صورت گیرد.
چهارم- دوستی است که از نظر معامله امین و راستکار
و راستگو باشند و پای بند به فرایض خداوند باشند
لکن برای دوست خود هیچ نفع نمی رساند و با ایشان
همکاری و مساعدت نمی نماید و خواستار سعادتمندی و
خوشبختی دوست خود نمی باشد. در وجود این گونه دوست
نیز خیری وجود ندارد.
پنجم- قسم دیگر دوست همان است که درکار و معامله
خود امین و صادق باشد و توجه بر ادای اوامر خداوند
دارد و در دوستی خود مخلص نیز باشد ولی صاحب دانش
نیست و شیوه زندگی و دوستی را نمی داند. اینگونه
دوستان بی علم و نا واقف از اسلوب دوستی برای
انسان نیز درد سر و مشکل بر می آفرینند.
ششم- دوستی دیگری وجود دارد که افسار زبانش به دست
خودش نیست، غیبت کننده، سخن چین، دشنام زننده و
چرندی گو و... است. این گونه دوستان، نیزدین و
اخلاق دوست خود را به زودترین وقت تباه می نماید.
هفتم- نوعی دیگر از دوستان همانست که قدرت و ثروت
طرف مقابل او را وامیدارد که با ایشان دوستی نماید
و این دوستی بر اساس نیرومندی و ثروتمندی جانب
مقابل می باشد. دوستی این مردم روی همین مدار و
معیار می چرخد و در دوستی خود مخلص و وفادرا نمی
باشند هرگاه دوستش تهی دست و خلع قدرت شود به
دوستی دوست خود الوداع می گوید.
هشتم- همان است که در دوستی خود مخلص است و صاحب
فکر و اخلاق، عمل و عقیده شایسته است و در معامله
خود صادق و امین هست و برای دوست خود نفع می رساند
و از مواصفات منفی دوستان مزبو، پاک است. این گونه
مردم را بایست به دوستی خود برگزید.
در مقام تشبیه می توان دوستان را اینگونه تقسیم
نمود:
1- دوستی است بسان هوا، که انسان از آن بی نیاز
شده نمی تواند این همان است که در دین و دنیا برای
انسان نفع می رساند.
2- دوستی است مانند غذا، که انسان بی آن نیز زندگی
کرده نمی تواند و این همان کسی است که در دین و
دنیا برای انسان فایده و سود می رساند، ولی گاه
گاه در طبیعت ان سختی و درشتی وجود می داشته باشد،
همانند آنکه مزه برخی غذاها خوب نمی باشد و هضمش
سنگین می باشد.
3- دوستی است بسان دوا که طبیعت بشری خواستار آن
نمی باشد، لکن در حقیقت برای انسان سودمند واقع می
شود، این همان دوستی است که تو به او نیازمند هستی
و برای تو نفع می رساند لکن تو از دین و عقیده اش
ناراض باشی.
4- دوستی است چون شراب، که لذت دارد، اما برای صحت
ضرر می رساند، این همان دوستی است که با خوش طبیعی
ومزاحها و اخلاق آزاد خود برای رفیق خود لذت می
رساند، ولی اخلاق، دین و آخرت وی را از بین می
برد.
5- دوستی است بسان بلا که در امور دنیا برای
رفیقش نفع می رساند نه در امور دین و لکن انسان
ناگزیر صحبت و همنشینی با وی باشد.
متوجه باشید!
پس بر تو ای کسی که می خواهی دوستی برای خود
انتخاب نمایی! لازم است که دین، اخلاق و شیوه
برخورد اجتماعی و طرزفکر واندیشه وفشرده اینکه
رضای خداوند را معیار و مقیاس گزینش دوست قرار
دهی، و آنکه در دینداری برایت مفید و سودمند قرار
می گیرد وی را به رفیقی خود برگزین و آنکس که
دوستی آن دنیایت آباد و دینت را از دستت بگیرد
ازآن جداً دوری گزین، تا بدین وسیله سعادت هردو
جهان را دستیاب و از شقاوت و زیان آن در امان
قرار گیری.
تبصرېنوې تبصرهRSS
+ پاسخ
دوستی قبل از هر شرطی سه شرط اساسی است که بدون رعایت سن و گروه طبقاتی و سطح تحصیلات که خود از جمله شرایط لازمه است باید بی کم و کاست رعایت گردد اگر این سه شرط فراهم بود آنگاه نوبت به بررسی دیگر شرایط می رسد. اما آن سه شرط اساسی از این قرار می باشد که شخصی سزاوار دوستی است که -دیدار او خدا را به یاد شما آورده یعنی زیارت وی سبب ذکر خدا باشد - سخن گفتن او به دانش و معلومات شما بیافزاید و از هر کلام او شما ثمره ای علمی بردارید. - عمل و کردار او آخرت را به یاد شما آورد بگونه ای که به اعمال و رفتار شما نیز رنگ آخرتی بزند. اگر کسی را با 3 شرط فوق یافتید و در هر سن و سالی که بود دوست او باشید و وجود ذی جود و برکت وی را مغتنم شمارید و الا درصدد یافتن چنین دوستانی باشید. و تا کسی را با چنین ویژگی های نیافتید هرگز دوستی برقرار نکنید. چه فضای دوستی فضای استفاده از کمالات معنوی است و دوستی باید زمینه ساز دینداری , بندگی , رشد علمی و اخلاقی گردد و دوستی که موجب انحطاط اخلاقی و زمینه ساز مفاسد دینی و دنیوی شود دوستی نیست بلکه دشمنی و عداوت است و از این دوستیها باید سخت اجتناب نمود. اما نسبت به شرایط سنی و طبقه اجتماعی و تحصیلی اگر دقت کنیم این شرایط در واقع زمینه ساز شرایط قبلی است یعنی دو انسانی که اختلاف سنی داشته باشند نمی توانند دوست خوبی برای یکدیگر باشند چرا که این دوستی نمی تواند موجب افزایش دانش و معرفت و تقوی گردد و یا اگر از نظر سطح تحصیلات نزدیک یکدیگر و یا همتراز نباشند نمی توانند از حضور یکدیگر بهره علمی و شناختی ببرند و زمینه ارتباط روحی و رشد معنوی را برای هم فراهم آورند. پس شرایط دیگر در واقع زمینه ساز سه شرط اساسی اول هستند و باید رعایت گردند و به هیچ وجه نمی توان از آن چشم پوشی نمود اگر اختلاف سنی زیاد باشد - آنگونه که خود بیان نموده اید - در واقع موجب از بین رفتن شرایط اساسی می شود و لذا دوستی با این سطح اختلاف سنی قابل قبول نیست . اگر چه در برخی موارد بصورت تصادفی امکان دارد علی رغم اختلاف سنی زمینه شرایط اساسی فراهم گردد ولی این مورد خیلی نادر و کمیاب است لذا بصورت عمومی باید شرایط سنی و طبقه اجتماعی و سطح شناختی و تحصیلی و... رعایت گردد تا موجب خسران علمی و شناختی و انحراف و ابتلا به صفات خلاف ادب و اخلاق نگردد و حتی زمینه ساز افت و تنزل علمی و معنوی و اخلاقی نشود. امیدواریم با رعایت اصول بیان شده دوستیهای الهی و مفید رقم خورده و زمینه رشد و ترقی فراهم گردد. انشائ الله . برای مطالعه بیشتر از کتب زیرا بهره بگیرید: - آئین دوستی در اسلام نوشته آقای بابازاده - دوستی و دوستان نوشته آقای سید هادی مدرسی , ترجمه آقای شیخی و آژیر - دوستی در قرآن و حدیث نوشته آقای محمدی ری شهری